Katarzyna Zabłocka, PhD (f. 1975 í Białystok) er þekkt pólsk listakona sem vinnur þvert á miðla, auk þess að starfa sem kennari og sýningarstjóri list- og rannsóknarverkefna. Í listrænni vinnu sinni kannar hún samspil kvikmynda, hreyfimynda og ljósmyndunar og samþættir þessa miðla innan margmiðlunar og listkennslu.

The Edges of Worlds. A Visual Testimony

Katarzyna Zabłocka — An Intermedia Exhibition As an artist living and creating in the immediate vicinity of the Polish-Belarusian border, I observe the concertina wire fence from the windows of my studio every day. This painful, militarized reality became the direct impulse for creating a project that stands as my personal and ethical protest against the humanitarian crisis. The exhibition “The Edges of Worlds. A Visual Testimony” welds three complementary works — a series of photocollages, a poetic animated film “The Cranes”, and an experimental film “Light” — transforming the gallery space into a site for a forensic record of the geopolitical rupture between Russia and Europe.The foundation of my artistic strategy is the gesture of gathering flora within the restricted border zone. The plants and herbs collected there are not merely artistic material. They form an organic archive of an affective landscape that physically absorbed and recorded the fear, sweat, and death of people camping in the woods. In the creative process, I deliberately cut and merge this dried matter, combining it with human images and traditional lace associated with domestic hospitality. The final photocollages, subjected to digital color processing, resemble the unsettling view from night-vision cameras. In this way, I deconstruct the cold, bureaucratic language of official reports, forcing the viewer to look at the forest through the prism of individual tragedy.A moving extension of these works is the animated film “The Cranes”, based on a traditional folk melody from the Podlasie region. It tells the story of children wandering in a forest and swamp trap. The titular bird symbolizes absolute freedom here — it traverses the sky with impunity, ignoring walls, razor wire, and artificial lines of division. I contrast the perspective of this free, celestial witness with the motif of window frames, which signify the position of a safe observer sequestered behind glass.The dramatic closure of the exhibition is the film “Light”, in which I treat light as a primary moral category. Here, I touch upon its profound ambivalence at the border. Light is simultaneously the green sign of rescue in residents’ windows and the flashlights of volunteers piercing the darkness, but also the oppressive, exposing searchlights and lasers used by the uniformed services. This sensory montage of brightness and darkness aims to shatter the viewer’s comfortable distance.The presented triad of works redefines the function of the visual arts in the face of the global migration crisis. By using plant material as forensic evidence of a catastrophe, the exhibition transforms the audience from passive observers into witnesses. This confronts us with a fundamental question about the boundaries of our own humanity at the edges of the modern world.AVATAR by Fatima Mazmouz (Morocco – 1)

Kresy Światów. Wizualne Świadectwo

Katarzyna Zabłocka — Pokaz Intermedialny Jako artystka żyjąca i tworząca w bezpośrednim sąsiedztwie polsko-białoruskiej granicy, z okien własnej pracowni codziennie obserwuję ogrodzenie z concertiny. Ta bolesna, zmilitaryzowana rzeczywistość stała się bezpośrednim impulsem do stworzenia projektu, który jest moim osobistym i etycznym sprzeciwem wobec kryzysu humanitarnego. Pokaz „Kresy Światów. Wizualne Świadectwo” spaja trzy uzupełniające się realizacje – cykl fotokolaży, poetycką animację filmową „Żurawie” oraz film eksperymentalny „Light” – transformując przestrzeń galerii w miejsce forensycznego zapisu geopolitycznego pęknięcia między Rosją a Europą.Fundamentem mojej strategii artystycznej jest gest zbierania flory w przygranicznej strefie zamkniętej. Zgromadzone tam rośliny, zioła nie są jedynie plastycznym tworzywem. To organiczne archiwum afektywnego krajobrazu, który fizycznie absorbował i rejestrował lęk, pot i śmierć ludzi koczujących w lasach. W procesie twórczym celowo tnę i scalam tę wysuszoną materię, łącząc ją z wizerunkami ludzkimi oraz tradycyjnymi koronkami, kojarzonymi z domową gościnnością. Ostateczne fotokolaże, poddane cyfrowej obróbce barwnej, przypominają niepokojący widok z kamer noktowizyjnych. W ten sposób dekonstruuję chłodny, urzędowy język oficjalnych komunikatów, zmuszając do spojrzenia na las przez pryzmat jednostkowej tragedii.Ruchomym przedłużeniem tych prac jest film animowany „Żurawie”, powstały w oparciu o tradycyjną podlaską melodię ludową. Opowiada on o dzieciach błądzących w leśnej i bagiennej pułapce. Tytułowy ptak symbolizuje tu absolutną wolność – przemierza niebo bezkarnie, ignorując mury, zasieki i sztuczne linie podziałów. Perspektywę tego wolnego, podniebnego świadka zderzam z motywem ram okiennych, oznaczających pozycję bezpiecznego, odgrodzonego szybą obserwatora.Dramaturgicznym domknięciem wystawy jest film „Light”, w którym traktuję światło jako główną kategorię moralną. Dotykam tu jego głębokiej ambiwalencji na granicy. Światło to jednocześnie zielony znak ratunku w oknach mieszkańców i latarki wolontariuszy rozrywające mrok, ale też opresyjne, demaskujące reflektory i lasery stosowane przez służby mundurowe. Ten sensoryczny montaż jasności i ciemności ma za zadanie zburzyć komfortowy dystans widza.Prezentowana triada dzieł redefiniuje funkcję sztuk wizualnych w obliczu globalnego kryzysu migracyjnego. Wykorzystując materiał roślinny jako forensyczny dowód katastrofy, wystawa zmienia odbiorcę z biernego obserwatora w świadka. Stawia nas to przed fundamentalnym pytaniem o granice naszego własnego humanitaryzmu na kresach współczesnego świata.